" หากว่าวันนั้นฉันไม่ได้พบกับเธอ วันนี้ฉันนั้นคงไม่เข้าใจ
สิ่งที่เธอทำเปลี่ยนแปลงให้ฉันเป็นคนใหม่...และทำให้โลกสดใส
ยังไม่รู้ จะตอบแทนเธออย่างไรอย่างไร...*เธอทำให้ฉัน รู้สึกมั่นใจ
และทำ ให้ฉัน รู้สึกแน่ใจ อยากจะบอกว่ามีค่าแค่ไหน ที่ตัวฉันได้เข้าใจสิ่งที่เธอให้มา... เปลี่ยนชีวิต ฉันให้สวยงาม เปลี่ยนความคิด..ฉันให้งดงาม
เหลือเพียงแต่แค่คำถาม หากว่าฉันไม่ได้เจอพบกับเธอ ...แล้วฉันจะรักใคร
เป็นบทเพลงหนึ่งซึ่ง เคยใด้ฟังเมื่อ 7-8 ปีที่แล้วมันก็เป็นเพลงที่ธรรมดาเพลงหนึ่ง แต่พอมาวันนี้มันกับเป็นเพลงที่บงบอกความรู้สึกของฉันได้ดีทีเดียว
จุดหมาย..ปลายทาง หลายคนคงเคยพูด หรือได้ยิน คำนี้ แต่จะมีสักกี่คนที่ยังไม่เคยได้ลงมือทำกับสิ่งที่ตัวเองตั้งใจเอาไว้ ต้องขอบคุณ ผู้ชายคนนี้ ที่ทำให้ ฉัน ได้พูด และ ได้ทำ กับคำ ๆ นี้...
เริ่มต้นเช้าวันใหม่ของใครหลาย ๆ คนคงเหมือนกันทุกวัน หรือ แตกต่างกันออกไป ตามแบบฉบับของตัวเอง แต่สำหรับ ฉัน มันไม่เหมือน เช้าของวันไหน ๆ แต่มันเป็น เช้าวันใหม่ของการเดินทาง ที่มีใครคนหนึ่งอยู่ข้าง ๆ มีมือที่อบอุ่นเดินพา ฉัน ไปยัง " จุดหมาย " เพื่อเดินไปสู่ " ปลายทาง " พร้อม ๆกัน
ทุกวันของการเดินทาง ไม่มีวันไหนเลยเป็นวันที่ ฉัน รู้สึกเบื่อ รู้สึกเหนื่อย ตลอดเส้นทางเดิน มีเรื่องให้เราได้จดจำ มีเธอ คนที่คอยดูแล อยู่ไม่ห่าง มือที่ใหญ่และหนา คอยสัมผัสลงมาบนศรีษะ ทุกครั้งที่รู้สึกอ่อนล้า ฉัน รับรู้ได้ถึงความอบอุ่นที่ เธอ มีให้ ตลอดการเดินทางนี้
" ถ้าเราไม่มีอะไรต้องห่วง เรามาอยู่ที่นี่กันมั้ย? "
เธอ มาเป็น ครู สอน อาร์ต ที่นี่
ฉัน มาเป็น ครู สอน ร้องเพลง ที่นี่ ความเป็นไป(ไม่)ได้สูง
การเดินทางที่แสนพิเศษนี้ ถึงจะจบลงแล้ว แต่ความรักของเราเพิ่งเริ่มต้น เราทั้งสอง ยังต้องเดินต่อไปด้วยกัน อีกไกล ทุกสิ่งทุกอย่างไม่ได้ขึ้นอยู่กับเวลาซะหมด แต่มันขึ้นอยู่ที่ใจของเราทั้งสองมากกว่า...
ขอบคุณ หนึ่งวันนั้น...ทำให้..ฉัน..ได้รู้จัก...เธอ
ขอบคุณ อำเภอปาย...ที่เป็นแรงบันดาลใจ...ให้เราได้รู้จักกันมากขึ้น
ขอบคุณ ผู้หญิงคนนั้น...ที่ไม่รักเธอ
ขอบคุณ ผู้ชายคนนั้น...ที่ไม่รักดี
ขอบคุณ เธอ...ที่มารัก...ฉัน...
ขอบคุณ ฉัน...ที่ได้มา...รักเธอ....
English
ไปปั่นกันใน เฟส บุ้ค ดีกว่า
อยากรู้ว่ามีใครไปมั่งอ่ะ????
หรือไปกะน้าฟู 2 คน หึ๊???